بایگانی دسته: عکس

اطلس زیبایی روسیه

خانم «ناتالیا ایوانونا» (Natalia Ivanovna) عکاس و خبرنگار روس مقیم فرانسه، در پروژه‌ای به نام «ریشه‌های زیبایی»، به مستند کردن تصاویر چهره‌های دختران قومیت‌های مختلف می‌پردازد.
در این مطلب، تصاویری از اقوام ساکن در روسیه را مشاهده می‌کنید.
حدود ۱۶۰ قومیت مختلف در سرزمین روسیه زندگی می‌کنند.
از ۱۴۵ میلیون نفر جمعیت روسیه، ۸۰ درصد روس هستند و بقیه از اقوام مختلف، به خصوص تاتار (مسلمان)، اوکراینی و باشقیر (مسلمان).

نسخه فیس‌بوک: goo.gl/uV7pzu

مطالب مرتبط:
آلبوم عکس: مردم روسیه – ۱۵
کولی های روسیه
اقوام «چوکچی»
اقوام «نِنِت»
عکس های رنگی از روسیه صد سال پیش


روس


روس


روس


تاتار کریمه


تاتار


اُسِتیایی


ارمنی

ادامه‌ی خواندن

آلبوم عکس: مردم روسیه – ۱۸

این آهنگ از «بولات آکوجاوا» (Bulat Okudzhava) خواننده معروف اهل شوروی رو فعلا داشته باشین. دیدن این عکس‌های خانوادگی تاریخی با این آهنگ خیلی می‌چسبه.


و اما چند خطی درباره «آی لاو راشا»:

فرض کنین تو ماشین نشستیم داریم می ریم خونه. یهو یک ماشین دیگه، یک حرکت اشتباهی انجام می‌ده. احتمالا پیش خودمون می‌گیم عجب آدم نفهمیه ها! کاری هم نداریم که شاید طرف گرسنه شه، شاید جیبش خالیه یا روز بدی داشته و فکرش خرابه.
اما اگر راننده اون ماشین شیشه رو بکشه پایین و ببینیم که طرف دوست یا فامیلمونه، احتمالا اون حرکت اشتباهش مایه شوخی و خنده مون هم بشه.

عین همین اتفاق بین کشورها هم پیش میاد. اگر همدیگر رو بشناسیم، اگر ترس‌ها و نقاط ضعف و مشکلات و شرایط زندگی و ذهنیت‌های همدیگر رو بدونیم، به راحتی همدیگر رو قضاوت نمی‌کنیم و نقاط ضعف همدیگر رو می‌پذیریم. اما اگر اونا رو نشناسیم، با کوچک ترین حرکتی، بهشون برچسب می‌زنیم و موضع منفی می‌گیریم.

از دور، ایران یه کشور افراطی به نظر میاد. اما وقتی توریست میاد از نزدیک با مردم حرف می‌زنه، کنار مردم تو تاکسی و اتوبوس می‌شینه، با مردم هم‌غذا و هم قدم می‌شه، اون سوء تفاهم‌ها تا حد زیادی از بین می‌ره.
تازه بعد از شکستن اون تصورات غلطه که خیلی فرصت‌ها برای دوستی و سفر و همکاری به وجود میاد که به نفع هر دو طرفه.

همین مشکل رو روسیه هم داره. به دلایل تاریخی و سیاسی، مردم دنیا تصور مخدوش و به دور از واقعیتی از روسیه دارن.
حداقل بین دور و بری های خودم می‌بینم که تصورشون از روسیه به دخترکان زیبا و ودکا و مافیا پول و قدرت محدوده. خیلی شنیدم که می‌گن روس‌ها خشک و تند و سرد و غیرقابل اعتمادن. قبول. چندتا خوبی این ملت رو می شناسم و می‌تونیم نام ببریم؟ چقدر راجع به فرهنگ و هنر و تاریخشون می‌دونیم؟ نمی‌شه با چند تا صفت که معلوم نیست چقدر واقعیت داره، کل یه ملت رو جمع بست و کل یک کشور رو به این چیزا خلاصه کرد.

تجربه من متفاوته. روس‌ها برای من، مثل مردم همه دنیا، دوست داشتنی هستن. شاید به خاطر این که اینجا زندگی می‌کنم و دلایل بعضی از رفتاراشون رو تا حدی می‌فهمم.
من شخصا دوستان روس خیلی خوبی دارم که بدون هیچ ادعایی، خیلی بهم کمک کردن. مردم روسیه مردمان سختی کشیده‌ای هستن و روسیه‌ای که من می‌شناسم، مردمان سخت کوش و صادقی داره.
این به این معنی نیست که روس‌ها هیچ عیب و ایرادی ندارن، منظورم اینه که باید مردمان دیگه رو شناخت و خوبی‌ها و بدی‌ها شون رو پذیرفت. همون طور که ما انتظار داریم دیگران چنین رفتاری با ما داشته باشن.

برای همین هم سایت و صفحه «آی لاو راشا» رو راه انداختم تا در حد خودم، شناختی بین مردم ایران و روسیه به وجود بیاد.
عین همین کار رو با پیگیری و حمایت کامل آقای محمود سجادی، سفیر سابق ایران در روسیه، به زبان روسی انجام دادیم و با کمک همسرم طی ۶ سال گذشته بیشتر از ۷۰۰ مقاله به زبان روسی درباره ایران منتشر کردیم.

اگر آهنگی روسی رو ترجمه می‌کنم، اگر از روسیه عکس می‌ذارم، برای اینه که در خاطرات و احساسات روس‌ها سهیم بشیم و درکشون کنیم. همون طور که با غذاها و آهنگ‌های فرانسوی و انگلیسی و… در خاطرات‌ شون شریک شدیم و تا حدی دنیاشون رو درک می‌کنیم و به همین دلیل بهشون انقدر برچسب های منفی نمی‌زنیم.

این همه فیلم و موسیقی ناب و دیدنی و شنیدنی داره روسیه. آیا اونایی که زبان روسی می‌دونن، حاضرن با هم یک گروهی تشکیل بدیم و داوطلبانه به فارسی ترجمه شون کنیم؟
اونایی که روسیه سفر کردن، عکس و مطلبی دارن که بذاریم روی سایت دیگران هم بخونن و ببینن؟
ایده و پیشنهادی دارین؟

اینم چند عکس خانوادگی از شوروی دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی (دهه ۵۰ و ۶۰ خورشیدی).
هر ملتی یه گنجی داره که حیفه نادیده بمونه.

بهروز بهادری فر
نسخه فیس‌بوک: goo.gl/7BSB00

مطالب مرتبط:
آلبوم عکس: مردم روسیه – ۱۷

ادامه‌ی خواندن

موفق‌ترین تک تیرانداز زن تاریخ

لودمیلا پاوْلیچِنکو

فردا ۹ می، یکی از مهمترین روزهای تقویم روسیه است. ۷۱ سال پیش در این روز بود که آلمان نازی تسلیم نامه‌ای را امضا کرد و به این ترتیب رسما شکست خود از ارتش سرخ شوروی در جنگ جهانی دوم را پذیرفت. از این جهت، روز ۹ می، «روز پیروزی» نام گرفت.
در جریان جنگ جهانی دوم ۲۰ و چند میلیون نفر اهل شوروی جان خود را از دست دادند. یعنی ۱۵ درصد جمعیت شوروی سابق شهید شدند! این رقم، ۴۰ درصد کل جانباختگان جنگ جهانی دوم است. این در حالی است که بیش از ۶۰ کشور درگیر این جنگ بودند. به عبارت دیگر، شوروی معادل حدود ۲۵ کشور تلفات داده.

از همین روست که مردم روسیه «روز پیروزی» را بسیار گرامی می‌دارند و برای کهنه سربازان احترام خاصی قائلند. به طور کلی روس‌ها بسیار به تاریخ و پیروزهای جنگی‌شان و نظامیان و فرماندهان جنگی خود می‌بالند.
از مهمترین بناها و نمادهای هر شهری، قهرمانان نظامی آن شهر است و خیلی از خیابان‌ها به نام نظامیان نامگذاری شده است.

پای صحبت هر خانواده‌ای که بنشینید، از جنگ جهانی دوم و از دست رفتگانشان در جریان جنگ، قصه‌ای برای گفتن دارند.
ماه می که شروع می‌شود، کشور خود را برای جشن عظیم «روز پیروزی» آماده می‌کند. فیس‌بوک و شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های روسیه را که مرور کنید، مردم درباره قهرمانان جنگ صحبت می‌کنند و عکس‌های تاریخی به اشتراک می‌گذارند.

یکی از قهرمانان جنگ جهانی دوم، «لودمیلا پاوْلیچِنکو» است.

«لودمیلا پاوْلیچِنکو» (Lyudmila Pavlichenko) تا ۲۵ سالگی و در طی فقط یک سال خدمت، ۳۰۹ نفر (از جمله ۳۶ تک تیرانداز) از نیروهای دشمن را از پای درآورد. و از این جهت یکی از برترین تک تیراندازان تاریخ و موفق‌ترین تک تیرانداز زن تاریخ محسوب می‌شود.

لودمیلا اصالتا اهل اوکراین بود و ضمن تحصیل در مقطع فوق لیسانس تاریخ، همزمان در دوره‌های آموزش تیراندازی شرکت می‌کرد. تا این که با شروع جنگ جهانی دوم، به صورت داوطلبانه به جبهه پیوست و طی یک سال به شهرت جهانی رسید.

او بعد از این که در جنگ توسط ترکش توپ دشمن زخمی شد، به دانشگاه بازگشت و به تحقیقات خود در زمینه تاریخ ادامه داد. وی همچنین مدتی را به آموزش تیراندازی مشغول بود و همین طور به سمت دستیار فرماندهی کل نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی منصوب شد و جوایز معتبر متعددی را از آن خود کرد. از جمله آن‌ها، دو بار «نشان لنین» که عالی ترین نشان دولتی شوروی بود به وی اعطا شد و به عنوان قهرمان ملی شوروی معرفی گردید. همچنین دو تمبر یادبود در زمان شوروی به افتخار وی به چاپ رسید.
توضیح این که حدود دو هزار تک تیرانداز زن در ارتش سرخ شوروی خدمت می‌کردند که تنها ۵۰۰ تن از آن‌ها جان سالم به در بردند.

«لودمیلا پاوْلیچِنکو» اولین شهروند شوروی بود که توسط رییس جمهور آمریکا، شخصا مورد استقبال قرار گرفت و به کاخ سفید دعوت شد. در طی سفر او به آمریکا، «وودی گاتری» (Woody Guthrie) خواننده آمریکایی، آهنگی به نام Miss Pavlichenko در وصف او سرود که شهرت جهانی پیدا کرد.
خلاصه آهنگ این است که ۳۰۹ نازی را از پا درآوردی و برای همین دنیا همیشه تو رو دوست خواهد داشت.


Woody Guthrie – Miss Pavlichenko
لینک دانلود

لودمیلا پاوْلیچِنکو

این دو عکس از «لودمیلا پاوْلیچِنکو» سیاه و سفید بوده که به تازگی رنگی شده‌اند.

سال گذشته هم فیلمی محصول مشترک روسیه و اوکراین درباره زندگی او به روی پرده سینما رفت.

از دیگر تک تیراندازان معروف شوروی می‌توان از Vasily Zaytsev، Vasilij Kvachantiradze، Roza Shanina، Klavdiya Kalugina و Nina Lobkovskaya نام برد.

بهروز بهادری فر
نسخه فیس بوک: goo.gl/UM694o

مطالب مرتبط:
روز پیروزی
آهنگ «دُرنا»
آهنگ «پُلوشکا پُله»
آهنگ «کاتیوشا»
آهنگ «سموگلیانکا»
آهنگ «شب تیره»
ویدئو: هفتاد سال تاریخ روسیه در ۳ دقیقه

عید پاک در روسیه – سال ۲۰۱۶

عید پاک در روسیه

امروز، یکشنبه، ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵، در روسیه «عید پاک» یا «پاسخا»، یکی از بزرگ ترین عیدهای مسیحیان است.
در این روز بود که حضرت مسیح پس از این که در اورشلیم شکنجه و مصلوب شده بود، دوباره زنده شد.

عید پاک در روسیه، از جهاتی شبیه «عید فطر» مسلمانان است، چون پایان یک دوره روزه‌داری است که از بعد از «جشن ماسلنیتسا» شروع شده بود.
ماسلنیتسا (Maslenitsa) جشن یک هفته‌ای است که در اسفند ماه برگزار می‌شود. این جشن نماد پایان زمستان و فرا رسیدن بهار است و می‌توان آن را «نوروز اسلاوی» نامید. ماسلنیتسا ریشه‌های باستانی و غیرمذهبی دارد و تا قرن ۱۴ میلادی تقریبا همزمان با نوروز ایرانی برگزار می‌شد. اما به مرور زمان با باورهای مذهبی کلیسای ارتودوکس آمیخته شده.

فاصله ۷ هفته‌ای بین «ماسلنیتسا» تا «پاسخا»، دوره «روزه بزرگ» است که مومنان مسیحی کل این مدت را روزه می‌گیرند. روزه داران مسیحی به خود گرسنگی نمی‌دهند و عمدتا فقط از خوردن محصولات حیوانی (گوشت، تخم مرغ و لبنیات و…) خودداری کرده و تا بتوانند در مجالسی که در آن رقص و پایکوبی باشد شرکت نمی‌کنند.
توضیح این که در مسیحیت ارتودوکس، ۴ دوره روزه داری ۱ تا ۷ هفته ای وجود دارد که «روزه بزرگ» اولین دوره آن است. به طور کلی مسیحیان ارتودوکس معتقد، چیزی حدود ۴ تا ۵ ماه در سال را روزه می‌گیرند.

در جریان عید پاک («پاسخا») مسیحیان ارتودوکس روسیه، چند روز قبل (پنج شنبه) کیکی به نام «کولیچ» پخته یا تهیه می کنند و روز شنبه آن را برای متبرک کردن به کلیسا می برند تا برای مراسم روز یکشنبه آماده باشد. همین طور رسم است که روز پنج شنبه در کلیسا به گناهان خود اعتراف کنند.
بر خلاف مسیحیان کاتولیک که به صورت ناشناس اعتراف می کنند، ارتودوکس ها چهره به چهره در برابر کشیش خود گناهان خود را بر می شمرند. از دیگر تفاوت‌های ظاهری بین مذهب کاتولیک و ارتودوکس این است که بر خلاف کلیساهای کاتولیک، در کلیساهای ارتودوکس، صندلی وجود ندارد و کل مراسم مذهبی سرپا انجام می‌شود.

شنبه شب در کلیساهای جامع هر شهری، مراسم طولانی برگزار می‌شود که معمولا به طور مستقیم از تلویزیون پخش می‌شود. مهم‌ترین این مراسم در مسکو و در «کلیسای جامع مسیح منجی» است و با حضور مقامات دولتی برگزار می‌شود.
در جریان این مراسم، کشیشان و خدمه و مردم، از کلیسا خارج شده و با آدابی خاص، چند بار به صورت دسته جمعی به دور کلیسا (یا فاصله بین دو کلیسا و صومعه) را پیاده طی می‌کنند.
به این دسته های مذهبی در روسیه «کرِستنی خُد» (Krestniy Khod) گفته می‌شود. «کرِستنی خُد» همیشه با حمل فانوس، پرچم‌های مذهبی و از همه مهم‌تر، تمثال‌های حضرت مسیح («ایکون») همراه است.

در داخل کلیسا، مردم با گفتن این جمله که «مسیح دوباره زنده شد.» سه بار همدیگر را می بوسند و طبق سنت، کشیش، تکه‌های کوچک نان را در ظرف شراب فرو کرده و در دهان حاضران در مراسم که در صف ایستاده‌اند می‌گذارد. نان و شراب نماد تن و خون حضرت مسیح است.
در این شب، مردم از آتشی که از مقبره حضرت مسیح در اورشلیم آورده شده شمع روشن کرده و سعی می‌کنند آن را به خانه ببرند. مومنان تا صبح در کلیسا بیدار می‌مانند و عبادت می‌کنند.

روز یکشنبه که همان عید «پاسخا» است، تخم مرغ رنگی که از قبل آماده کرده بودند و «کولیچ» (کیک مخصوص عید پاک) و همین طور پنیر شیرین مزه خاصی به نام «پاسخا» را روی میز چیده و در کنار خانواده و دوستان جشن می گیرند.
معمولا روی کیک «کولیچ» و «پاسخا» (که فقط در عید پاک می خورند) حروف XB دیده می شود که اول عبارت «مسیح از مرگ برخاست و زنده شد.» گرفته شده.
بچه ها و حتی بزرگ ترها با تخم مرغ ها بازی می‌کنند تا ببینند تخم مرغ چه کسی زودتر می‌شکند، همدیگر را می بوسند و به پیاده روی و بازدید دوستان و اقوام می‌روند.

یکشنبه قبل از عید پارک، عید «یکشنبه بیدمشک» است که آن هم مراسم جالبی دارد.

بهروز بهادری فر
نسخه فیس‌بوک: goo.gl/qHKKc1

مطالب مرتبط:
دسته های مذهبی در روسیه
عید «یکشنبه بیدمشک»
روزه داری در کلیسای ارتودوکس روسیه
ماسلنیتسا
نقشه ادیان و مذاهب روسیه
رهبانیت در روسیه
تاریخچه مسیحیت و اسلام در روسیه
کلیسای جامع «مسیح منجی»

مشاهیر روسیه – بخش یک

این عکس‌های تاریخی سیاه و سفید، توسط Klimbims به طرز هنرمندانه‌ای رنگی شده‌اند.

یوری گاگارین
یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان، در کنار ماشین فرانسوی‌اش Matra Djet، سال ۱۹۶۵، در سن ۳۱ سالگی، سه سال قبل از مرگش در یک سانحه هوایی.
او که تا فضا سالم رفت و برگشت، در یک پرواز آموزشی اطراف مسکو کشته شد. جسد او را طبق سنت مرسوم، سوزاندند و در دیوار کرملین دفن کردند.
در پس‌زمینه این عکس، موزه فضانوری دیده می‌شود.
مطالب مرتبط:
۱۲ خودرو عجیب ساخت شوروی

آنتون چخوف
آنتون چخوف، نویسنده شهیر روس. حرفه اصلی اش پزشکی بود و همان طور که خود می گفت: «طبابت، همسرم است و نویسندگی، معشوقه ام.». معشوقه ای که او را شهره خاص و عام کرد.
در عمر کوتاه ۴۴ ساله خود، بیش از ۷۰۰ داستان نوشت که تعداد زیادی از آن ها به فارسی ترجمه شده و تعدادی از نمایشنامه های او در ایران روی صحنه رفته.
مقبره او در صومعه «نووودویچی» مسکو قرار داد.
مطالب مرتبط:
نمایش «بی‌عرضه» اثر آنتون چخوف
آنتون چخوف ۱۵۵ ساله شد
آنتون چخوف: انسان باید تماما زیبا باشد
صومعه «نووودویچی»

میخاییل بولگاکوف
میخاییل بولگاکوف، نویسنده آثار برجسته‌ای همچون «مرشد و مارگاریتا» و «قلب سگی».
بولگاکوف هم مانند نیکلای گوگول، اصالتا اوکراینی بود، اما چون اوکراین در آن زمان بخشی از شوروی بود و زبان غالب روسی، به عنوان نویسنده روس شناخته می‌شود.
او که مانند «آنتون چخوف» پزشک بود، در پایان عمر دچار اعتیاد شد، اما به یک باره ترک کرد.
بولگاکوف رمان «قلب سگی» را چند سال بعد از انقلاب اکتبر شوروی نوشت، اما به دلیل تمسخر خلاقانه وضعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی انقلاب، تا بیش از ۶۰ سال به آن اجازه انتشار داده نشد.
داستان از این قرار است که یک پزشک، مغز یک انسان را به یک سگ پیوند می زند. سگ به شکل انسان در می آید، ولی آن قدر برای دکتر و دیگران مشکلات درست می کند و عرصه به همه تنگ می شود که در نهایت با عمل جراحی مجدد، او را دوباره به شکل سگ در می آورد. ناگفته پیداست که منظور او از سگ انسان شده، همان حکومت کمونیستی است.
مقبره او در صومعه «نووودویچی» مسکو قرار داد.
مطالب مرتبط:
ویدئو: قلب سگی
صومعه «نووودویچی»

ولادیمیر مایاکوفسکی
ولادیمیر مایاکوفسکی، شاعر و از نوابغ ادبی روس که در سن ۳۶ سالگی خودکشی کرد.
«قدمم / در خیابان / مسافت را / لگدمال می‌کند / جهنم درونم را / اما / چاره چیست؟»
خودکشی او، چند سال بعد از خودکشی «سرگی یسنین» دیگر شاعر جوان روس صورت گرفت. گفته می‌شود که در مراسم تدفین وی، بیش از ۱۵۰ هزار نفر شرکت کردند که از نظر حضور مردم، قابل مقایسه با مراسم تدفین لنین و استالین است.
مقبره او در صومعه «نووودویچی» مسکو قرار داد.
خیلی از اشعار او به معشوقه‌اش «لیلی بریک» تقدیم شده است. «لیلی بریک» بسیار تحصیلکرده و از یک خانواده اصیل بود که با وجود متاهل بودن، معشوقه این شاعر جوان بود و با بسیاری از ادیبان و طبقه هنرمند جامعه روز، از جمله «بوریس پاسترناک» و «پابلو پیکاسو» رفت و آمد داشت و حتی به صورت مدل نیمه عریان، هنجارشکنی می‌کرد.
مطالب مرتبط:
لوبوک

رنگ آمیزی عکس‌ها: Klimbims
توضیحات عکس‌ها: بهروز بهادری فر

نسخه فیس‌بوک: goo.gl/ySC2H9

مطالب مرتبط:
عکس های رنگی از روسیه صد سال پیش

مجموعه عکس: افسانه روسیه

مجموعه عکس «افسانه روسیه» اثر «فرانک هرفورت»، تصویری افسانه گونه از روسیه ارائه می دهد.
به گفته او در غرب هر چیزی تعریف مشخص خود را دارد؛ یک دفتر کار دفتر است، یک سالن انتظار، سالن انتظار است. اما در روسیه این طور نیست.
برای خلق این عکس‌های سورئال مانند، عکاس با انتخاب صحنه مورد نظر، از افراد خواسته که در موقعیتی قرار بگیرند تا آنچه را که در ذهن دارد به تصویر بکشد.

ادامه‌ی خواندن

بدترین فرودگاه های روسیه

فرودگاه آسورا، کامچاتکا، روسیه

فرودگاه «آسورا» (Ossora) با قدمت حدود ۵۰ سال در شبه جزیره «کامچاتکا» (Kamchatka) در شرق روسیه و در اقیانوس آرام واقع شده است.
این فرودگاه سالانه حدود ۸۵۰۰ مسافر را بین شهرهای کوچک منطقه جا به جا می کند. در مقام مقایسه، فرودگاه «دامادِداوا» (Domodedovo) مسکو، ساعتی ۳۵۰۰ مسافر را جا به جا می کند.

فرودگاه سیمچان، ماگادان، روسیه

فرودگاه «سِیمچان» (Seimchan) با قدمت حدود ۷۵ سال، در استان «ماگادان» (Magadan) در شرق روسیه قرار دارد.
تا قبل از فروپاشی شوروی، این فرودگاه نسبتا پرترافیک بود، اما امروزه عملا از کار افتاده و صحبت از این است که آن را در لیست بناهای تاریخی روسیه قرار دهند.

«ماگادان» یکی از شهرهایی بود که در زمان استالین به عنوان تبعیدگاه زندانیان استفاده می شد.
آقای «عطا صفوی» یک ایرانی بود که در زمان استالین چند سال را در زندانی در «ماگادان» گذراند و خاطراتش را در کتابی با عنوان «در ماگادان کسی پیر نمی‌شود» به انتشار رساند.

نسخه فیس بوک: goo.gl/jA4Glx

مطالب مرتبط:
فرودگاه های مسکو
۱۵ بنای عجیب ساخت شوروی
مجموعه عکس: ایستگاه های اتوبوس شوروی سابق
ایزبا

لطفا ما را دنبال و به دوستان خود معرفی کنید!
تلگرام: telegram.me/iloverus
یوتیوب: goo.gl/vQKFiv
ساندکلاود: goo.gl/t9w4P9
فیس بوک: goo.gl/XWfPVU
اینستاگرام: goo.gl/bhGT4m

عکس روز: لئو تالستوی جوان

لئو تالستوی، تولستوی، عکس، جوان

«لئو تالستوی» (Leo Tolstoy) نویسنده شهیر روس، در یک خانواده اشرافی و با اصل و نسب به دنیا آمد. او در سال های پایانی عمرش از فقر و تبعیض در جامعه به ستوده آمده و به حمایت از فقرا، زندانیان سیاسی، سربازان فراری و… پرداخت.
به دلیل همین افکار خاص او بود که چند سال مانده به فوتش، کلیسای ارتودوکس روسیه او را مرتد اعلام کرد.

«تالستوی» در ۸۲ سال عمر پرثمرش، اتفاقات تاریخی مهمی را به چشم خود دید. تولد او تنها چند سال بعد از حمله و شکست ناپلئون بناپارت به روسیه اتفاق افتاد. سی و اندی سال داشت که رعیت داری در روسیه ملغی و سیاست اصلاحات اراضی به اجرا گذاشته شد. سیاستی که به نارضایتی ها دامن زد و شورش های گاه و بی گاه مردمی را به همراه آورد.
طی ۴۰ سال پایانی عمر او، سطح سواد در جامعه از یک درصد، به ۲۰ درصد رسید و ساختار اجتماعی جامعه به سرعت در حال تغییر بود و به همین دلیل دغدغه آگاهی رسانی و آموزش، «تالستوی» را به یک فعال اجتماعی بدل کرد.
«تالستوی» انقلاب ۱۹۰۵ روسیه تزاری که منجر به تاسیس مجلس «دوما» شد را هم در چند سال پایانی عمرش به چشم دید. انقلابی که چند سال بعد از مرگ تالستوی، روسیه تزاری را از عرش به فرش کشاند و کمونیست ها را به قدرت رساند.

نمی شود از «تالستوی» گفت، ولی از «سوفیا» همسرش نامی نبرد. همسری وفادار که از ۱۸ سالگی تا پایان عمر، در تمام مشکلات و تغییرات و طوفان های فکری، و حتی دوران عیاشی و خوشگذارانی های «لئو»، همراه و مراقب او بود.

منزل و محل دفن «لئو تالستوی» در منطقه «یاسنایا پالیانا» (Yasnaya Polyana) به معنای «بیشه آفتابی» است. در همین «بیشه آفتابی» بود که او «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» را نوشت.
«یاسنایا پالیانا» چند کیلومتر بیشتر با شهر «تولا» (Tula) فاصله ندارد. شهری در ۲۰۰ کیلومتری جنوب مسکو که مرکز سماور سازی روسیه است.
امروزه، ملک و منزل «تالستوی» به یک موزه فضای باز تبدیل شده و بازدید از آن برای عموم آزاد است.

بهروز بهادری فر

نسخه فیس بوک: goo.gl/xs8TDf

مطالب مرتبط:
صدا و ویدئوی لئو تالستوی
عکس روز: لئو تولستوی
لئو تالستوی: عصای جادویی
لئو تالستوی: توقف کن.
اینفوگرافیک: ادبیات قرن نوزده روسیه (عصر طلایی)
تولا، زادگاه تالستوی

لطفا ما را دنبال و به دوستان خود معرفی کنید!
تلگرام: telegram.me/iloverus
یوتیوب: goo.gl/vQKFiv
ساندکلاود: goo.gl/t9w4P9
فیس بوک: goo.gl/XWfPVU
اینستاگرام: goo.gl/bhGT4m

اینستاگرام گردی در روسیه – ۱

برای آشنایی بیشتر با روسیه و روس‌ها، بد نیست اینستاگرام روس‌ها را دنبال کنید.

A photo posted by Ruslana (@russslanda) on

A photo posted by Max Avdeev (@maxavdeev) on

لطفا ما را دنبال و به دوستان خود معرفی کنید!
تلگرام: telegram.me/iloverus
یوتیوب: goo.gl/vQKFiv
ساندکلاود: goo.gl/t9w4P9
فیس بوک: goo.gl/XWfPVU
اینستاگرام: goo.gl/bhGT4m